DAMLASI HARAM

“İki tane ayyaşın yaptığı yasa muteber oluyor da dinin emrettiği bir yasanın sizin için neden reddedilmesi gerekiyor” deyince bize de bu mevzuyu en öncelikli birincil kaynağa gönderme yaparak açıklamak düşüyor…

Mekke’de inen ilk ayette yasak hükmü yer almaz.

“Hurma ve üzüm ağaçlarının meyvelerinden içki yapıyor güzel rızık ediniyorsunuz, bunda aklı eren bir kavim için elbet bir ibret vardır” (en-Nahl, 16/67).

Bundan sonra Hz. Ömer bir gün Resulullah (s.a.s)‘a gelerek şöyle dedi: “Ya Resulullah! Şarap malı helâk edici ve aklı giderici olduğu malumunuzdur. Yüce Allah’tan, şarabın hükmünü bize açıklamasını iste. Hz. Peygamber; “Ey Allah’ım, şarap hakkında bize açıklayıcı beyanını bildir” diye dua edince şu ayet indi:

“Sana içkiyi ve kumarı sorarlar, de ki. “Onlarda hem büyük günah hem de insanlar için bazı faydalar vardır. Ancak günahları faydalarından daha büyüktür” (el-Bakara, 2/219).

Bu ayet inince, bazı sahabîler “büyük günah” diye içkiyi bırakmış bazıları ise “insanlara faydası da var” diyerek içmeye devam etmişlerdir.

Bir gün Abdurrahman b. Avf bir ziyafet vermiş, ashâb-ı kirâmdan bazıları da bu ziyafette hazır bulunmuştu. Yemekte içki de içmişlerdi. Akşam namazının vakti girince, içlerinden birisi imam olmuş ve namaz kıldırırken “kâfirûn” sûresini yanlış okumuştu. (“Ey kâfirler, sizin taptığınıza ben tapmam” yerine sarhoşluk sebebiyle “Ey kâfirler, sizin taptığınıza ben taparım” şeklinde yanlış okumuş ve fahiş bir hata yapmıştır.) Bunun üzerine Hz. Ömer: “Ya Rabbi bize içki konusundaki beyanında ziyade yap” diye dua etmiş ve daha sonra şu ayet inmiştir:

Ey iman edenler, siz sarhoşken ne söyleyeceğinizi bilinceye kadar namaza yaklaşmayın” (en-Nisa, 4/43).

Bu surette içki yalnız namaz vakitlerinde olmak üzere yasaklanmıştır. Artık onu içenler yatsı namazından sonra içiyorlar, sarhoşlukları geçtikten sonra sabah namazını kılıyorlardı.

Yine bir gün Utbe b. Mâlik (r.a) bir evlenme ziyafeti vermişti. Sa’d b. Ebî Vakkas da oradaydı. Deve eti yediler, içki içtiler, sarhoş olunca da asalet iddiasına kalkıştılar. Sa’d bu konuda kavmini öven ve Ensar’ı hicveden bir şiir okudu. Ensar’dan birisi buna kızarak, sofradaki bir deve kemiği ile Sa’d’ı yaraladı. Sa’d da durumu Resulullah (s.a.s)‘a şikâyette bulundu. Bunun üzerine bu konuda kesin içki yasağı bildiren ayetler indi:

“Ey iman edenler, içki, kumar, dikili taşlar ve fal okları ancak şeytanın amelinden bir murdardır. Bunlardan kaçınınız ki, felaha eresiniz. Şeytan içki ve kumarla aranıza kin ve düşmanlık sokmak, sizi Allah’ı anmaktan ve namazı kılmaktan alıkoymak ister. Artık vazgeçtiniz değil mi?” (el-Mâide, 5/90-91)

Gördüğünüz gibi hadise öyle tereyağından kıl çeker gibi pek kolay olmamış…
Her şeye kadir, kalplerdekini okuyan, gaybı bilen Mevlam, deneme yanılma yoluyla ya da kullarının farklı farklı davranışlarına farklı farklı tepkiler göstere göstere iş yapacak değil herhalde, değil mi? Bulur bir eşbaşkan kulunu, çıkarttırır bir yasa, iş hallolur gider…

Bu yazı Genel içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s