11 NİSAN

Annemin, kılıfının işlemelerini özenle yaptığı, çocukluğumun en silik anılarında bile duvarda o kahverengi kılıfında asılı duran, sararmış sayfalarının arasında renkli bir tavuskuşu tüyünü barındıran Kur’anın son sayfasına, şimdi ailemizin en büyüğü amcamın (ki biz ona amcababa deriz) kurşunkalemle yazdığı bir tarihtir…

Yaşam gittikçe kalabalıklaşan bir otobana benziyor gözümde. Yola katılanlar, yoldan ayrılanlar… Unutulmasın diye tarih düşüyoruz ama o günlerin dışında hiç hatırlamıyoruz…

Bu yazı Genel içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s